مدارها خطوط و دایرههایی فرضی هستند که تعیینکننده عرض جغرافیایی بهشمار میآیند و بصورت موازی و نسبت به هم جهت شمالی و جنوبی دارند. مدارها خطوط متقاطع نصفالنهارها هستند. مدارها همگی برابر نمیباشند و خط استوا بزرگترین مدار است که بعنوان مدار صفر درجه نسبت درجههای شمالی یا جنوبی مدارهای دیگر با آن سنجیده میشود. مدارهای شمالی از استوا تا قطب شمال ۹۰ درجه و مدارهای جنوبی هم از استوا تا قطب جنوب ۹۰ درجه هستند.
هر نقطه از زمین، روی یک مدار و یک نصفالنهار مشخص قرار دارد که به آن مختصات جغرافیایی آن نقطه میگویند. محیط (پیرامون) مدار فرضی استوا که زمین را به دو نیمکره شمالی و جنوبی تقسیم میکند ۴۰۰۷۵ کیلومتر میباشد و مبدأ اندازهگیری عرض جغرافیایی بهشمار میآید. محل اتصال نصفالنهار مبدأ و مدار استوا دارای طول و عرض جغرافیایی صفر است؛ و این نقطه در حاشیهٔ خلیج گینه در غرب قارهٔ آفریقا واقع شده است.
منطقهٔ میان مدارهای رأسالسَرَطان و رأسالجَدْی، مدارگان، منطقه گرمسیری یا منطقه بینالمدارین نامیده میشود. در مدارگان به علت تابش عمود آفتاب بیشترین گرما دریافت میشود و بیشتر بیابانها نیز در این عرضهای جغرافیایی قرار دارند.

برچسب: مدار زمین,مدار زمین به دور خورشید,مدار زمین آهنگ,مدار زمین ثابت,مدار زمین دور خورشید,مدار زمین ایست,مدار زمین و ماه,مدار زمين چيست,مدار زمين به دور خورشيد,مدار های زمین,
نویسنده: نیکان رفیعی